Oyunculuk ve Olay Rusya'da Geçiyor...

ZEYNEP ÖZYURT TARHAN

Oyunculuk eğitimi hiç bitmeyen bir süreç.Sürekli ‘gözlem’ yapmalı kendimize ‘kullanılacak’ malzemeler bulmalı, bu malzemeleri çeşitli ‘duygu çekmeceleri’nde saklamalı ve yeri gelince cıkarıp kullanmalıyızdır. ‘Büyülü Eğer’lerle ‘eğer şu karakter olsam böyle yapardım bu karakter olsam sunu hıssederdim’ diyerek karaktere yaklaşmalıyızdır. Da..Nasıl?

Genellikle Konservatuara hazırlık  öğrencilerim için vazgeçemediğim ve karaktere yaklaşmak için gerekli ‘malzemeyi’ veren harika bir yöntemi paylaşmak isterim.Genellikle Konservatuara hazırlık öğrencilerimle oynayacakları parcayı sectikten ve bir iki karakter çalışması yaptıktan sonra metnin tamamındaki karaktere dair verilen somut bilgileri toplayıp bir dökümünü yapmalarını isterim.Bu dökümü karşılıklı konuşarak karakterin aslında neler hissederek bu sözleri sarfettiğini , duyguları ve sözlerinin bağlantıları üzerine konuşuruz.Ve genellikle herkesle aynı yapmadığım kendini tanımaya yonelik bir duygu calışması yaparım.

Burada buyuk bir parantez açmam gerek, bu Duygu Çalışmasını paylaşmak isterdim ama sanırım her çalışmada o kadar cok evriliyor ki…yani oyuncu adayımın yoğunluğu ,  – hem zamansal hem de duygusal-  hevesini, yaşını, nasıl bir ortamdan geldiğini, ailesini, eğitimini , okur – yazarlığını (Dünyayla ,ülkesinde olan bitenlerle ne kadar ilgili, kitap okuyor mu? Neler okuyor?, yazıyor mu? Ne yazıyor?)Hayata bakışını, kişisel duyarlılıklarını , farkındalıklarını, deneyimlerini, bedenini, postürünü vs.-gerçekten-  dikkate alarak yeniden yeniden dönusebilen bir Duygu Çalışması. Kapa o büyük parantezi!

Bu çalışmadan sonra karakterin sıradan bir gününü düsünmesini ve o gunun gunlüğünü tutmasını isterim.Genellikle yapılan duygu calışmasından sonra rahatlıkla bunu becerir ve her defasında beni hayretlere dusururler.Ve karaktere boylelikle bir adım daha yaklaşmış olurlar.

Ama konumuz ne bir oyunculuk yazısı ne de yeni projemiz olan Olay Rusyada Geciyor Cehov’un yazmadığı oyunlar, doğaçlama gosteri, tanıtım yazısı. Buyuk bir istek, durdurulamaz,kelimelerin ardı ardına ellerinden çıkması ve en onemlisi bunu paylaşmak isteği. (Burada bağlı olduğu yerden ipini koparmış bir aygır görüntüsü geliyor gözumun önune.)

Normal Şartlar Altında karakteriniz sizin için yazılmış ve yazılanlar uzerinden karaktere yaklaşmak mümkün kılınmıstır.Fakat ya eğer karakteriniz henüz yazılmamışsa ve her oynağınız,- burada gerçekten ‘yaratmak’tan bahsedebiliriz bence- karakter her seferinde sahneden siliniyor, sadece izleyenlerin ve oyuncuların zihninde hoş bir anı olarak kalıyorsa..Oynadıklarınızdan sadece size ‘uykunun altın tozları’ kalıyor bu tozlar da taaa diğer oynadığınız zamana kadar aklınızın hep bir köşesinde kalıyorsa?Bulaşıkları yerlestiriken, camasır asarken, banyo yaparken, yemek yaparken, cocunuzu parka goturuken, ona ninni soylerken, sabah uyandıgınızda , akşam yatarken aklınıza geliyorsa?yazılmış bir karakterin değil de, kimsenin yazmadıgı, sahnede ‘yaratılmıs’ olan bir karakter ise söz konusu olan? Bu karakter oylesine kayıp gidecekse elinizden, zihninizden, bedeninizden.O halde bu durumda ne yapmalı…bu karakter çalışmasını tersten isletmeli …Onu yazıya dokmeli…

Olay Rusya’da geçiyor boyle bir oyun..Karakterlerin tek malzemesi seyirciden alınan  – oyundan once oyunla alakalı olarak belirlediğimiz tek şey seyirciden aldığımız ve kimin hangisi alacağını belirlediğimiz 5 yonelim; karakter özelliği, duygu, hayvan, hobi ve statusunu belirleyecek 1 ıla 10 arasında bir sayı.-   yönelimle sadece atmosferi yaratabilecek birkaç dekor parcası (3 sandalye, bir dolap , bir masa, bir şise votka ve mevsim meyveleri..) ve doneme uygun dusebilecek kostumler.

Iste ben de sizinle 6. Oyun -yine adının seyirci tarafından belirlendiği- Kış Şarkısın’daki Natalya Karakterinin guncesini paylaşmak isterim.Hiç dusunmeden yazarken de akısına bırakarak yazacağım natalyanın günlüğünün ilk gununu.Boylece icindeki yazma hevesi de malzememin temelini olusturuyor.

http://olayrusyadageciyorblog.blogspot.com/2013/10/natalya-ivanova-gorceyeskinin.html