GÜNCE NO1: NATALYA IVANOVA GORCEYESKİ (Kış Şarkısı)

(Zeynep Özyurt Tarhan)

Bu güncemin ilk sayfası ve çok heyecanlıyım.Bu defteri bana Andrey Yamofski gitmekten asla vazgeçemediği Sapka dukkanının yanındaki kucük dükkandan almış.Eğer Andrey Yamofski de kim diyecek olursanız her şeyi içimden geldiği gibi, dolaysız ve en başından anlatmaya başlayayım.

           

Adım Natalya Ivanova Gorceyeski.Kac yasında olduğumu merak edecek olursanız bu soruyla karsılasan her bayan gibi ‘hanımefendilere yaş sorulmaz’ diyebilirim.Dul annem Antonova Ivanovayla buyuk bir evde yaşıyoruz.Bu ev bize babamdan kaldı.Subrov Gorceyeski ben çok kucukken vefat etmiş , ondan yana hatırladıgım tek sey kocaman ayakkabılarının karda cıkardıgı ses ve ayak izlerimizi karsılastırmak. Ha bir de yuzune dair birsey hatırlamasam da cüssesini anımsıyorum. Neden derseniz, beni havaya kaldırdıgında cok korktugum icin gözümü kapardım.keske o kadar korkmasaydım da en azından anının orasında yuzunu görebilseydim.

Neyse .. ne diyordum, ekonomik zorluklar nedeniyle evimizin iki odasını muhendis Andrey Yamofski – bana bu defteri hediye eden- ve 3.derece memur olan Stanislav Stridiyef’e kiraya verdik.İkisi de son derce nazık ve bilgili insanlar. Stanislav oldukca geveze ve komik.Sürekli birbirimize şakalar yapıp duruyoruz.Beni cok gulduruyor.Sanırım ondan hoşlanıyorum.Ama o beni sanki kucuk kardesiymis gibi seviyor.Duzgun biriyle evlenmek istedeğini sıklıkla dile getiriyor. Hem de benim yanımda..belki de komşumuz Katya Kutsınya’dan hoslanıyordur. Katya’nın Annesi ve babası bir tren kazasında oldukten sonra oturdugu ev ve bir kaç donum arazısı, agabeyi İvanovic Kutsinya ve kendisine kaldı.Katya Çar’ın yeni ve harika gecit projesinde Ivanovicin yer almasını istemiyor.Kendisi bir tren yolları muhendisi ya da oyle bir sey ...Katyanın ailesini kaybettiği o tren kazası ruhunda buyuk yaralar actı.Özellikle 13 yaşındaki utandırıcı anısından sonra onları kaybetmek.. -  evlerinde düzenlenen bir çay partisinde bir şişe votka içmiş ve ben Turkum dıye bagırıp rezalet cıkarmış. -Dusunsenize… annenle babanın olmeden onceki hatırladıkları son anı...

Bununla basa cıkması kolay olmamış.Agabeyi Ivanovic sayesınde atlatabilmiş.Ivanoviç…Kendisi oldukça hos bir bey.Tahsilli.Durust.Son derece nazik.O da..

Neyse boyle ilk gunden hakkımda yanlış dusunmenizi istemem.

Ne diyordum..Bilemiyorum..

Annem Antonova Ivanova Gorceyeski..Babamı kaybettiğimizden beri sürekli dengesiz davranışlar icerisinde.O kadar eskiyi anımsamasam da kendimi bildim bileli… Votkayla arası hep iyi olmasına karşın ‘uzun zamandır ılk kadehim’ yalanının arkasına sıgınarak kiracımız Andrey Yamofski’nin pesınde babamın soylediği ama nedense ıyı anımsamadıgı sarkıları soyletir. Yhyam da gitarıyla eslık eder.-O da babam Subrov Gorceyeski’den yadigar. Yahudidir. Ama zararsızdır.Uzun zamandır yanımızda olmasına rağmen Rusça’dan tek kelime anlamaz, herseye Da dıye cevap verir.-
Neyse.. Ne diyordum.. Annem . Annem Andreyin pesinden ayrılmıyor.Onu Babama benzetiyor sanırım . Oysa babama bir nebze dahi benzediğini dusunmuyorum. Yaslılığı dısında..Bu beni üzüyor.Bu kadar yaşlı olmasaydı..olmasaydı da.. neyse Soyleyemecegim.Hatta yanaklarımın kızardıgını gormenizi istemem.Hakkımda yanlış seyler dusunmenizi de..
Iyi geceler olsun.Umutlu geceler..

Natalya Ivanova Gorceyeski 3 Mart 1899